Vincent van Gogh, Man onkruid verbrandend, olieverf op doe, 1883, foto Van Gogh Museum

Door Theo Haerkens

*In het Drents Museum is de expositie ‘Barbizon van het Noorden. De ontdekking van het Drentse landschap’ aan zijn laatste weken begonnen, inclusief een aangekochte Van Gogh die de eerste paar weken na de opening nog ontbrak. Tal van kunstenaars trokken eind negentiende eeuw naar het Drentse platteland, waar boertjes, herders en turfstekers probeerden op de ‘woeste gronden’ een bestaan op te bouwen. Voorzieningen waren er nauwelijks en de reis vanuit de Randstad vergde in die tijd niet zelden enkele dagen. Vincent van Gogh ging als enige […]

Lees verder →

 

Vincent van Gogh, Zelfportret met verbonden oor, 1889, The Courtauld Trust, The Courtauld Gallery, Londen

*Vanuit de inrichting in Saint-Remy schreef Vincent van Gogh begin september 1889 aan zijn broer Theo: ‘Ze zeggen – en dat geloof ik heel graag – dat het moeilijk is jezelf te kennen – maar het is evenmin eenvoudig jezelf te schilderen.’ Vincent liet zich daar niet door weerhouden: hij schilderde ruim vijfentwintig zelfportretten, volgens senior conservator Nienke Bakker in de catalogus ‘allemaal anders, zowel in schilderstijl en kleurgebruik als in de manier waarop hij zichzelf afbeeldde’. Eenzelfde persoon kon voor hem veel verschillende portretten opleveren. Het Van […]

Lees verder →

 

J.H. Moesman, Vooruitzicht, expositie Centraal Museum Utrecht, foto Lucie Th. Vermij

‘De tranen van Eros’, de nieuwste grote tentoonstelling in het Utrechtse Centraal Museum, plaatst de Utrechtse schilder J.H. Moesman (1909-1988) in de context van zijn surrealistische tijdgenoten en tegelijk in de actualiteit. Vanwege de sterk erotische insteek heeft zijn werk altijd sterke reacties opgeroepen. Waarbij vooral mannen zijn werk zeer bewonderen en vooral vrouwen weerstand voelen. Mijn associatie was er een van veel blote damesbillen, geen personen, maar achterkanten, billen, en bedekte gezichten. De vrouw als onpersoon, object van mannelijke lust. Interessant die associatie eens nader te kunnen onderzoeken.

Door Lucie Th. Vermij

*Het […]

Lees verder →

 

Gian Lorenzo Bernini, Medusa, Rome, 1636-1640, Rome, Musei Capitolini, Palazzo dei Conservatori

*De expositie ‘Caravaggio-Bernini. Barok in Rome’ in het Rijksmuseum – eerder in het Kunsthistorisches Museum in Wenen – begint in de catalogus met een diefstal, in zijn introductie grijpt Stefan Weppelmann de lezer meteen bij de lurven. In maart 1608 maakten enkele personen zich ’s nachts in Perugia meester van Rafaëls ‘Graflegging’ uit 1507 en brachten het meesterwerk naar Rome. Opdrachtgever was kardinaal Scipione Borghese, ter meerdere eer en glorie van het kunstbezit van de Kerkelijke Staat (en zichzelf). De diefstal werd goedgekeurd door niemand minder dan paus Paulus V, zijn […]

Lees verder →

 

Koen Theys, Diasporalia, brons, 2018, foto Frederik Vercruysse

*Na de Sint-Jozefkapel van de kathedraal in Antwerpen is het Drents Museum in Assen vanaf morgen de tweede locatie waar de installatie Diasporalia van multimediaal kunstenaar Koen Theys is te zien. Twaalf bronzen matrassen met persoonlijke bezittingen van vluchtelingen vertellen over mensen van één volk die er niet zijn, door een grootschalige diaspora verspreid over verschillende delen van de wereld. Volgens Theys (Brussel, 1963) schuilt achter elke slaapplek een verhaal waarin de mens als individu centraal staat, op zoek naar zijn identiteit en vechtend voor het behoud ervan. De kiem voor het concept van de […]

Lees verder →

 

Isaac Israels, Ezeltje rijden, ca 1898-1902,, collectie en foto Kunstmuseum Den Haag

Een mooi gegeven: twee beroemde schilders die tegelijk vrienden en rivalen waren: George Hendrik  Breitner (1857-1923) en Isaac Israels (1865-1934), dé smaakmakers van de Tachtigers ofwel de Amsterdamse School, de Amsterdamse impressionisten. Ze begonnen hun looplaan in Den Haag, aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, waar ze opgeleid werden en in de voetsporen traden van de Haagse impressionisten, die vooral natuurtaferelen schilderden. Vrijwel tegelijk verhuisden ze naar Amsterdam, waar de kunstenaars er meer op gebrand waren om het moderne stadse leven op het doek te krijgen. Daar deelden ze hun […]

Lees verder →

 

foto Claire van Lierop

*Zodra het oog van fotograaf Claire van Lierop een spannend spel van licht en schaduw ziet, of verwacht, wordt ze enthousiast en is er de aandacht voor lichtval en lijnen: ‘Dat lijkt de rode lijn in mijn fotografie te zijn. Mijn foto’s geven vaak een detail weer dat niet altijd herkenbaar is en dat je als een abstract beeld kunt ervaren.’ Bovenstaande foto op Instagram – vandaag geplaatst – is een typerend voorbeeld van die abstractie. Wat zien we? We mogen het zelf bedenken. De foto blijkt een reflectie van het 12de-eeuwse Drakenburg en de recent verbouwde Neudeflat uit […]

Lees verder →